Starmer przedstawia decyzję o odstępie jako „intensywnie osobistą” i ostrzega Burnhama
Samael.lol – Pan Keir Starmer, wypierając od kierownictwa rządu, po raz pierwszy odznacza się zdecydowanie osobistą decyzję, której przyjęcie było konieczne w związku z decyzją o poświęceniu swojej karier politycznej. W pierwszym wywiadzie od czasu złożenia rezygnacji, odniósł się do nieodłączności spraw zagranicznych od spraw wewnętrznych, zaoferowując swojemu potencjalnemu następcy, Andy’emu Burnhamowi, że będzie musiał poświęcić tyle samo czasu na globalne trudności, ile to było w czasie jego działania w numerze 10. W wywiadzie, który był wyjątkowo otwarty, Starmer mówił o „intensywnie osobistej” i „wcale nie łatwej” decyzji, którą podjęło jego rodzine, w tym żona Victoria i dzieci. Decyzja o zakończeniu swojej politycznej karierę zdała się być kluczowa dla całej partii.
„Nie ma sensu myśleć, że można odseparować te dwie rzeczy – zagraniczne sprawy i domowe. To jedno i to samo” – powiedział pan Starmer.
Podczas wywiadu z BBC, pomyślał, że jego sukces jako premiera „wymaga porównania” z zwycięstwem Clementa Attlee w 1945 roku oraz Tona Blaira w 1997 roku. Wymienił, że podczas jego przywództwa partia była „politycznie, finansowo i moralnie upadła”, a jego wybór lidera był „dużym i trudnym wysiłkiem”. Gwarantował, że decyzja o kierownictwie nie będzie „coś, co można było odłożyć na bok”, ale zauważył, że podczas jego mandatu przez dwa lata trwała krtyka co do ilości czasu poświęconego na rozmowy międzynarodowe, podkreślając, że wśród przeciwników jego pomysłu jest mowa o „Keirze nigdzie”.
Nazwiska obecnych liderów są ważne, więc pan Starmer powiedział, że „najbardziej prawdopodobnym” następcą będzie Andy Burnham. Warto jednak zauważyć, że w wywiadzie poruszał również inne możliwości, wskazując, że „niektórzy mówią, że jeszcze ma się trochę proces do zakończenia”. Zwracał uwagę, że nie miał żadnych osobistych niezadowolen wobec Burnhama, a zapewniał, że będzie „wolny od ust” w czasie pracy jego następcy. Swoje obowiązki w Sejmie zakończy w kolejnym wyborze, ale nie będzie „stali narady” z nowym rządem.
„To była decyzja, która musiała zostać podjęta z rodziną. Byliśmy w Chequers i po dwóch dniach w końcu doszliśmy do wspólnego zdania” – wyjaśnił pan Starmer.
Starmer był poświęcony na zasadzie, że „decyzja o zakończeniu karier jest intensywnie osobista, albo przynajmniej dla mnie”. Podkreślał, że dopiero w momencie, gdy rodzina była z nim, zdołał wyraźnie zrozumieć, co najbardziej szanuje. Jego pomysły o tym, że „zrzekanie się władzy jest kluczem do przetrwania”, wzbudziły interesujące refleksje w Sejmie. Większość jego przeciwników w Sejmie wierzy, że Burnham będzie mógł skupić się bardziej na problemach domowych, takich jak koszt życia i jakość usług publicznych.
Pan Starmer podkreślał, że rządy, które są poświęcone, są ważne, a nowy premier będzie musiał „wybrać prawidłową równowagę” między rozmowami międzynarodowymi a działaniami w kraju. Jego wnioski sugerowały, że „bardziej niebezpieczną i dynamiczną” świat przynosi nowe wyzwania dla każdej władzy, a to nie tylko „frazę”, to rzeczywistość. Oznajmił, że zakończenie jego kariery jest decyzją, która dotyczy nie tylko strategii, ale i osobistego zaangażowania w życie polityczne.
W ostatnim kroku, pan Starmer zaznaczył, że w rezultacie wyborów w Makerfield jego przenikliwość mogła być „konieczna” dla zdrowia Partii Pracy. Mimo że powtarzał wcześniej decyzję o walce dalej w kierunku premiera, w końcu zdecydował się złożyć rezygnację w trzech dniach po wyborach w Makerfield. Oznajmił, że z jego perspektywy było to „prawdziwie trudne” i „o wiele bardziej osobiste” decyzja.
Podczas rozmowy podkreślał, że między jego i Burnham rządami istnieje „gwarancja” kontynuowania pracy. Wyraził nadzieję, że Burnham będzie „czuły i efektywny” w realizowaniu planów. Odnosił się do poprzedniej sytuacji partii, mówiąc, że przez jego działania zrewitalizowała ona partię i „wróciła do siły”. Ponadto, wskazał, że jego ustąpienie było spowodowane tym, że posłowie Partii Pracy zaczęli wątpić w jego zdolność do przewodzenia w kolejnych wyborach.
Decyzja Starmera jako „intensywnie osobista”
Starmer rozmawiał o swojej decyzji, jakiej można nazwać „intensywnie osobistą” i „bardziej głęboką” w czasie pokoju. W Chequers, podczas dwóch dni spędzonych z rodziną, doszedł do tego, że może być „konieczne” poświęcić karierę, aby przetrwać wbrew przewidywaniom. Mówił o tym, że decyzje o kierownictwie są wyzwaniem, a dla niego to właśnie „rodzina” był kluczem do zrozumienia, co będzie najlepsze dla kraju.
„W końcu doszliśmy do wspólnego zdania – mam na myśli, że to był trudny wybór, ale to konieczne” – dodał.
Pan Starmer poświęcił czas, aby zwinąć przenikliwość w kierunku kierownictwa, a teraz jasno zaznacza, że będzie bardziej „obserwować” niż „zdławiać” swoją nową drużynę. Jego poświęcenie może być odniesione do równowagi, którą może osiągnąć Burnham. Zauważał, że w czasie jego działalności w kierownictwie rozwinęła się „dynamiczna globalna konflikt”, która będzie nadal obecna w pracy nowego rządu.
Burnham, przedstawiając swoje „decyzje”, zastrzegł, że nie będzie przewidywał wypowiedzenia wskazującego na wcześniej wybrane wyboru. Wypowiedział, że w przypadku podjęcia kierownictwa, nie będzie „ścieżki do wcześniejszych wyborów”. W tym kontekście, zaznaczył, że jego kierownictwo jest „bardziej pasywnym” i „czystym wyborczym”.
Pan Starmer zwracał uwagę, że jego rodzina była z nim „w trudnych momentach”, a decyzja o odstępie była skutkiem ich wspólnych dyskusji. Wtedy był „młody i intensywny”, a teraz „starzy i skupiony”. Mówił, że jego wnioski dotyczące odbudowy partii były „dużym szlachetnym ryzykiem”, a rozmowy międzynarodowe były nieodłączną częścią każdej akcji.
W celu zakończenia swojej wypowiedzi, podkreślał, że nie ma „czasu na rozmowy” z nowym rządem, a jego poświęcenie było „prawdziwie osiągnięte”. Zdaniem Starmera, w czasie jego kierownictwa „zrewitalizowano” partię i jej styl działania. Mimo że zakończyła jego kariery, rozwinęła się jasna wizja przyszłości dla nowego lidera.
